Hiv is geen reden voor ontslag

Verzwijgen van een hiv-besmetting is geen grond voor ontslag, dat
heeft de kantonrechter in Utrecht beslist in een zaak tegen
een kapper.

De
kapper had bij zijn sollicitatie niet gemeld dat hij seropositief was.
Hij wachtte het einde van zijn proeftijd af en vertelde het toen. Een
dag later werd hij ontslagen. Zijn baas voerde aan dat hij een gevaar
was voor de klanten, collega´s en de continuïteit van het bedrijf.

In de ontslagbrief schreef hij dat de kapper had moeten weten dat er
bij het knippen een risico voor besmetting was. Dat maakte het de
rechter gemakkelijk. Besmetting bij het knippen is niet erg
waarschijnlijk en hoeft dus niet gemeld te worden bij de sollicitatie,
oordeelde de rechter.
De besmette kapper krijgt een schadevergoeding van zesduizend euro.

Lees ook:Werkgeversmogen mogen WGA-risico 10 jaar zelf dragen
Lees ook:Langdurige arbeidsongeschiktheid heeft invloed op hoogte ontbindingsvergoeding
Lees ook:Wat is de rechtspositie van een statutair directeur bij ontslag?
Lees ook:Frauderende werknemer krijgt hoge ontbindingsvergoeding
Lees ook:Werkgever aansprakelijk voor RSI

3 reacties op “Hiv is geen reden voor ontslag

  1. Marion Terschegge

    Hoezo geen risico voor besmetting? Als de kapper de klant snijdt en zelf heeft hij ook een wondje: bloed op bloed, toch? Of ben ík gek.

      /   Beantwoorden  / 
  2. Michel

    @Marion: er staat ook dat de kans op besmetting niet erg waarschijnlijk is. Als een met HIV besmette kapper niet mag knippen omdat de kans er is dat hij zelf geet bloeden en dan in contact komt met bloed van de klant en hem ook nog eens besmet dan kan je met HIV of een andere ziekte geen enkel beroep meer uitvoeren.

      /   Beantwoorden  / 
  3. Norman Dragt

    Het is maar goed, dat ziektes niet als ontslag gelden. Want dan zou iedere werkgever zijn medewerkers kunnen dwingen om in iedere winkel eerst na te gaan vragen welke besmettelijke ziektes er allemaal heersen, voordat je er boodschappen kunt doen op straffe van ontslag. Of bedrijven zouden lijsten met in het pand aanwezige besmettelijke ziektes bij de deur moeten gaan ophangen om te voorkomen dat ze aansprakelijk gesteld worden voor de besmetting van medewerkers van andere bedrijven.
    Verder zouden we niet meer zelf kunnen bepalen met wie we willen omgaan, omdat we bij het minste of geringste ziektegevalletje in onze omgeving ontslagen kunnen worden.

    Ik kan me wel voorstellen, dat je even schrikt van het feit, dat een medewerker aids heeft. Maar stel je voor, dat hem dat volledig buiten zijn schuld is overkomen? Zoals in de jaren tachtig in Frankrijk is gebeurd door besmet transfusiebloed. Moet zo’n slachtoffer dan de rest van zijn leven maar thuis gaan zitten, omdat er een kans bestaat dat je aids kunt overdragen.

    Ik vraag me werkelijk af of deze werkgever ook zo zou omgaan met medewerkers die hem vertellen dat ze autorijden. De kans om in het verkeer een ongeluk te krijgen is namelijk altijd nog groter, dan de kans dat iemand zichzelf in zijn vingers knipt en de klant verwond. Ik heb het tenminste nog nooit meegemaakt. En daar kijkt toch ook niemand vervolgens de werkgever erop aan, dat zijn medewerker iemand heeft doodgereden.

      /   Beantwoorden  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.